...om SAL og godt SAMVIT...

Eg er så i kle som er annleis. Kle som har ei meining og som kan vere med på å gjere verda til ein betre stad for fleire enn berre oss sjølve.


Phister & Philina har slike kle. Dei er med på å drive ein barneheim for jenter i Arni, Sør-India. Her får fattige og foreldrelause jenter eit nytt liv, ein heim, ei ny familie og ikkje minst: utdanning.


Når ein kjøper desse kleda, får ein vere med på å oppdra og utdanne desse jentene. Det gir ei god kjensle og godt samvit. Denne gongen var eg heldig og fann kleda på sal, altså vart det litt meir i posen enn fyrst tenkt...

Ida sette i allefall stor pris på dei nye kleda! Det gjorde mora òg...

Så vakre fargar, så nydeleg snitt, så god kvalitet.

Så mange detaljar og artige påfunn!

Sina ville vere med på fotoseansen ho òg, og kraup opp på Ida sitt fang. Fin kjole ho òg!

Takk og lov for kreativitet og små, grøne fingrar!

Ungane boblar over av kreativitet, energi og skaparlyst for tida! Her ein dag kom dei på at dei ville lage eit bed bak den provisorisk plasserte leikarhytta (det er visst fleire enn mor sjølv som fortvilar over mangel på grøne og frodige flekkar...). Dei sette igong med å lage bed, bar store steinar og fylte på med mold. Her skulle det plantast!

Dei måtte ha ei grind inn til bedet. Det skulle gå an å lyfte den opp slik at ein lett kunne ta seg inn. Johan demonstrer korleis det skal gjerast!

I vår sette ungane ein del frø i lag med bestemor. No var det på tide å berge dei stakkars stiklingane, og samtlege fekk plass i Johan sitt bed! Solsikkene blir omhyggeleg planta i jorda, ilag med nokre som skal få små, blå blomar.

Til slutt skulle det plantast ei bjørk. Dette er ei hengebjørk som bestemor fekk med ein mann på Runde, og den skal no få seg ein ny heim på Halsane. Johan brukar sjølvsagt gravemaskin for å lage stort nok hol (kva ellers...?). Skal tru om ho vil trivast med oss?

Ida var sjef for vatning og gjødsling, medan bestemor fekk vere med og legge siste hand på verket! Ho kom opp med nokre nydlege roser til meg - TUSEN TAKK, MAMMA!

Desse vakre rosene kom mamma med til meg.

Kanksje eg kan ha slike roser i eit vakkert bed, ein vakker dag...?

HERLIGHET - FOR EIN GJENG!

Så var det tid for sirkus - igjen! Ungane her i huset er svake for action, fart og moro - å då er sirkus beste løysinga når det vert for kjedeleg. Takka vere ei diger skuffe med utkledningskle som eg har arva frå syskebarnet mitt og hennar kreative ungar, er det ofte sirkus her i huset. Nummera er alltid nye: denne gongen var det ein cowboy som imponerte med breakdance, og ei dansande/syngande adventsprinsesse med nissehue. Alle sirkus med respekt for seg sjølv har alltid nye innslag når dei er ute og turnerar - så også dette. Denne gongen hadde dei med seg ei skjønn, lita bie som figurerte i alle innslaga. Det einaste som mangla var klovnar og popcorn. Eg er heilt sikker på at det vert ordna til neste gong!

Her dansar sirkusartistane til Vassendgutane (!), og det vart liv og røre!

Den skjønne adventsprinsessa baud bia opp til dans, noko som kanskje var det største sjarmnummeret.

Skumle cowboyar skal ein halde seg langt unna, men denne var mest snill...

Om alle bier var som denne, skulle eg aldri meir ha vore redd dei!

Då det heile var over og lyset var sløkt, fekk lille bie lov å låne adventsprinsessa sitt glitter.

TUSEN TAKK for nok ein underhaldande dag!

Blåbærtur og luksusproblem!

Vi er heldige som har fantastiske turområder i umiddelbar nærleik. Det betyr at vi kva tid som helst kan sleppe det vi har i hendene og ta pause frå travle kvardager for å ta oss ein snartur i skogen. Blåbærturar høyrer sommaren til, og det er viktig å ikkje fortelje nokon kvar ein finn dei beste tuene... Så i all løyndom lista vi oss avgarde i går! Luksusproblemet oppstod då eg skulle velje ut bileter til dette innlegget. Blant mange vakre motiv var det vanskeleg å velje vekk bileter, så eg tok med alle! Sjå kor kjekt vi hadde det!

Ut på tur, aldri sur!

"Finn eit strå, og træ dom på..."

Ting, tang, tue..... Ein nøve blåbær i mjuke, gode barnehender!


Ein må ha tolmod og konsentrasjon for å få på alle blåbæra!

Kvar vi fann denne fantastiske blåbærstaden er sjølvsagt ein godt bevart løyndom, men kan røpe at dette var utsikta frå tua eg sat på..... Lokale kjentfolk som kjenner seg att???

Ida laga mange strå! Det var viktig å ha med seg litt på heimturen. Vi skulle nemleg oppom bestemor, som hadde lovt oss ferske vafler!

Kan ein ha det betre...???

Ein liten blåbærkvast fekk vere med heim, slik at syskenbarnet Frida skulle få plukke seg nokre bær. Det er ikkje det same å få dei ferdigplukka, veit du!

Alle gode ting kjem til ein ende, så også med blåbærturen vår. Det er aldri kjekt å setje seg i bilen etter slike flotte naturopplevingar. Då var det godt å vite at vil skulle til bestemor og ete vafler. Onkel var på besøk og fekk også ein liten blåbærkvast med Ida.

No lengtar vi berre etter neste blåbærtur. Då tek vi nok med oss bøtter og spann, for naturen har skjenka oss mykje bær i år. Om ein berre veit om rette stadane....

One-girl-show!

Medan eg og storeungane kosa oss og hadde kistefornøyelse med alt vi hadde funne på salg, fann minstefrøkena ut at ho måtte lage sitt eige show for å få merksemd! Med skrik, skrål og latter lokka ho oss inn på storesyster sitt rom, der ho var på veg opp i ei korgkiste. Ho fekk det som ho ville; både mor og storesysken ilte til og applauderte det artige showet!Hmmmm... Skal eg å klatre opp i her, skal tru?
Ooops, Veit ikkje heilt om eg har lov, men gjer det likevel!


Titt, titt! Sjå kva eg har gjort!

Her er det jammen moro, folkens!

Ha,ha! No lurte eg dokke alle!

Ok! Då er showet over for i dag!
... og applausen ville ingen ende ta!