BRYLLAUPSDAG!!!

I dag feirar eg og min kjære Terje 8-års bryllaupsdag! Åtte flotte år som ektefolk - ikkje verst! Det skal visst vere bronsebryllaup når ein rundar åtte år, kanskje eg må finne min kjære ein liten bronseskatt på dagen?

Det verkar ikkje som det er åtte år sidan. Tida går så fort. Men når eg tenkjer på alt vi lagt av innhald i desse åtte åra, så er ikkje det reint lite. Måtte vi få fleire gode år og sjå attende på! Måtte fleire få oppleve kor godt det er å gå i tospann med ein som gjer livet rikare!

"Kjærligheten er dyp som havet. Jo mer den gir, jo mer har den i behold."
William Shakespeare

Gratulerer med dagen, kjære Terje...

VERDENS BESTE KJÆRASTE, EKTEMANN OG FAR

FYLLER 37 ÅR I DAG, 2. JULI!

GRATULERER SÅ MYKJE!

SUSS OG KLEM FRÅ ALLE GULLA DINE!

"Jeg velger meg april..."

Skjønne, lille Sina... Snille, gode storejenta vår, Ida

Pappa og mamma kosar seg med Sina i det nydelege vårvèret!


Det manglar ikkje på blomar i heimen så lenge
påskeliljene blømer og Ida vil plukke!

Påsketur i fjøresteinane!

Det er ikkje alle som smører sine ski og susar ned bratte lier i påskesola. Nokre av oss likar oss best i lavlandet, med lukta av sjø og fiskestang i umiddelbar nærleik. Ein av soldagane i påska pakka vi tursekk og rusla påsketur i fjøresteinane på Rjåneset. Det bles ganske kraftig, så piknikken vart noko amputert. Vi hadde ein flott tur i vårsola likevel, og ungane boltra seg både i
skog og fjøre.


Blide born og vaksne kosa seg i fjøresteinane!


Restane av ein gamal båt har drive i land.


Borna gjorde seg mange tankar om funnet i fjøra. Kvar kom båten i frå? Kor mykje uvèr har den opplevt? Har små ungar fått vore med på fisketurar med ein bestefar som skipper ombord?


Sina kosa seg i ei god og varm vogn. Trea strekker seg mot den blå himmelen. Vi kan allereie skimte grønfargen som vitnar om vår.

Pappa sin hemmelege ingrediens!

Det har etterkvart vorte ein tradisjon med kakao til søndagsfrukosten her i huset. Stort sett er det husmora som står ved grytene, men i dag skulle pappa prøve seg. Kakao er som kjent lett å lage, men skal den verte skikkeleg god må ein ofte tilføre noko ekstra. Terje har ofte sett meg koke kakao, og høyrt ungane skryte uhemma av resultatet. Han hadde fått med seg at den hemmelege ingrediensen var å finne i ei boks i øverste skuffe, og at kakaoen vart betre dess meir han hadde i. Eg kjende den gode kakaolukta då eg kom ned frå loftet, og stor var overraskinga då eg såg dei sure minene rundt kjøkkenbordet. Her var det noko som ikkje stemde.... Sjølv om lukta var heilt som den skulle, var kakaoen noko tjukk på konsistens og smakte heilt forfedeleg! No måtte far stå til rette for kva han hadde gjort! Han bedyra at han ikkje hadde gjort noko gale; mjølka var ikkje gammal, sukkermengda var heilt presis og han hadde brukt den hemmelege ingrediensen. Då mysteriet ikkje let seg løyse, var det berre å slå ut skvipet og starte på nytt - denne gongen med mor som sjefskokar. Eg leitte fram alle ingrediensane som skulle til, og såg at Terje fylgde spent med frå sidelinja. Brått vart han noko bleik om nebbet og det bråkjekke "det var akkurat slik eg gjorde det"-blikket forsvann. "Så det var den blå boksa, altså...???" Då gjekk det opp for oss alle... Han hadde tatt bakepulver istadenfor vaniljesukker! Han hadde endåtil tatt ekstra mykje i for at det skulle verte ekstra godt! Vi log godt då vi skjønte kor det heile hang i hop, og kunne ikkje anna enn gi Terje skryt for at han i allefall hadde gjort ein skikkeleg innsats. Då ungane på nytt benka seg rundt bordet var det berre smil å sjå. Pappa spanderte ein usedvanleg stor kremtopp for å bøte på skaden - så vart det søndag likevel! Heilt til slutt eit lite tips til alle kakao-elskarar: dryss i ei raus spiseskei med pulverkaffe og rør godt. Dette gir ein fantastisk god mokkasmak til kakaoen!