Kjærleik ved fyrste blikk…

Dei som ventar seg ei romantisk historie om to som har funne kvarandre, vil raskt verte skuffa og kan like godt stanse lesinga her. Dette handlar om ein annan kjærleik. Kjærleik til farge.Kjærleik til estetikk. Kjærleik til kvalitet.

På ferietur i Danmark var det så utruleg mange flotte kle å få kjøpt… Og så gir det ei ekstra god kjensle når alt er kjøpt på tilbod og at frøken midtimellom er så utruleg takksam!

Denne Noa Noa-kåpa er forøvrig kjøpt på “Kle og Kaffi” i Volda. Den var utruleg fin på, og så likte frøken midtimellom så godt mønsteret.

Jakka har eit fòr som ein kan knappe av. Når det vert kaldare i vèret er det berre å knappe det på igjen! Jakka er både vindtett og vassavstøytande.

Ein “tunikakjole” vi kjøpte i Danmark passa så godt under jakka.

Skjønne detaljar og fine knappar.

Tilbehør er viktig, og i NoaNoa-butikkane kan dei seg med dette! Ei stripete strømpebukse matchar mykje av det snuppa har i klesskapet.

Bileta av desse kleda er tekne på låvebrua vår, og låvedøra fekk vere bakgrunn. Er kjekt å eksperimentere med ulike måtar å ta bilete på!

Ei bukse av det danske merket Freoli, let seg lett kombinere med NoaNoa-plagga.

Endå ei Freoli-bukse med artige detaljar. Også desse passar fint til Noa-Noa-tunikaen.

Ein sommarleg topp til minstesnuppa.

Skal tru kva gamle onkel Johan hadde sagt om han visste at låvedøra hans vart brukt som viktigaste ingrediens i min lille fotoshoot! Tvilar på løa har vore dekorert med danske desingkle før!

Mix og match – heilt etter min smak!!!

Gler meg forresten til at det skal opne ein ny barnebutikk i Volda, med kle, leiker, utstyr og mykje meir.

 

Trur det vert kjærleik ved fyrste blikk når eg besøker denne butikken òg…

Eg gler meg til butikken opnar og er stadig innom butikkbloggen for å få med meg siste nytt! Begge dei to siste bileta har eg lånt frå sida deira.

PS! Dette vart sikkert eit litt langtekkeleg klesinnlegg, men eg gjekk litt berserk med fotoapparatet og berre måtte ha med alle desse bileta…… Reknar med du klikka deg raskt vidare til ein annan blogg om det vart for trasigt….

Bringebærdraum…

I dag har eg laga 20 store beger med bringebærsylte og 10 beger med singelfrosne bringebær. Prikken over i`en er likevel bringebærpaien…

Oppskrifta er ein miks av tre ulike oppskrifter:

Deig:

100 g smelta smør, 1 1/2 dl sukker, 1 egg, 3 dl kveitemjøl, 1 ts bakepulver og 1 ts vaniljesukker. Bland alt og miks godt.

Steik på 200 grader i 10 minutt. Ta ut av ovnen. Lag fyllet.

Fyll:

1 beger creme fraiche eller rømme (ikkje lettrømme), 2 ts vaniljesukker, 1 egg og 1 dl sukker. Bland alt og miks med stavmiksar.

Fordel bringebær over kaka, slå fyllet over. Steik vidare i 30-40 minutt på 175 grader.

Eg har aldri laga pai i mitt liv, så dette var ganske spennande. I kveld har eg vore hos mamma og pappa som hadde laga deilig middag til storfamilien. Paien vart sjølvsagt med til kaffikosen! Og for dei som måtte lure; JA – den smakte utruleg godt!!!

Den skjønne bringebærdama hadde også med seg bjørnebær på torget i dag, og det måtte vi sjølvsagt smake! Nokre bær kosa vi oss med i bilen, og nokre fekk vere med på paien!

Ein skjønn bukett ranuklar fekk vere med meg heim frå butikken i går. Denne einslege blomen vart litt rar i form og fekk pynte opp låvedøra!

God helg til alle!!!

Den store bringebærdagen!

I dag skal det kokast bringebærsylte! Eg har juksa og fått tak i ferdig plukka og reinska bær, klar til koking og mauling!

Det blir sikkert ei lita oppdatering på bloggen min seinare i dag. Har også planar om å lage ein bringebærpai. Mmmm………

Smak av sommar…

Ingenting er betre enn å ta seg ein munnfull sommar! Når hauststormane herjar og dei fyrste snøperiodene kjem, er det godt å sitte kring kjøkkenbordet og kjenne smaken av sommar i munnen. Å kunne mimre litt om kor mange myggstikk, kvepsestikk og kleggbitt som måtte til for å plukke all ripsa som vart til deilig gelè.

For ikkje å snakke om dei endelause timane som gjekk med kring kjøkkenbordet til reinsking, sortering og litt prøvesmaking.

I går var frøken midtimellom på farmorbesøk og kom heim med ei bøtte rips som ho hadde plukka.

Bæra vart i kveld reinska med stor presisjon. Det er sikkert litt jålete å reinske rips som skal bli til gelè, men eg likar det best slik. Og så er det noko heilt særskilt med den gode og fortrulege stunda kring kjøkkenbordet medan alt dette pågår.

Eg skal ikkje skryte på meg å vere verdens beste gelèkokar! Mormor hadde sikkert vorte alldeles fortvila over at eg ikkje brukar tid på nitidig fjerning av skum, eller at eg ikkje har sylteglasa i steikeomnen for å sterilisere dei. Poenget er at ripsgelè får raske bein å gå på her i huset. Same kor mange glas det vert, så er det jammen meg ikkje lenge før det er tomt!

Men rett skal vere rett; mormor sin ripsgelè smakte sjølvsagt mykje betre enn min. Eg har ein lang veg å gå før eg når hennar ferdigheiter på kjøkkenet – om eg nokon gong kjem dit!

Så medan eg spekulerer på kva eg må gjere neste gong for at gelèen skal verte betre, så nyt vi kvar ein munnfull og er stolte over å ha hausta markens grøde og ha laga alt dette sjølv!!!

Oppskrift:

1kg reinska bær, legg dei i ei gryte ilag med 4ss vatn.

La alt dette koke til det saftar seg, treng ikkje meir enn fem minutt. Rør heile tida.

Slå alt gjennom ei sil eller eit klede, la det renne godt av seg.

Sjå kor mange dl saft du har, og slå safta attende i den nyvaska panna.

Tilsett 100 g sukker per dl saft og la det heile småkoke til sukkeret er oppløyst.Min gelè kokte i ca 10 minutt. Rør heile tida.

Slå den ferdige gelèn over på varme sylteglas, ha på lok.

Du kan godt ta gelètesten for å sjekke om den er ferdig: slepp ein god dråpe av gelèen på eit fat, la stå nokre minutt. Dersom dråpen “rynkar” seg når du skubbar på kantane med ei skei, så er gelèen ferdig!

Ein god start på dagen…

Today a sun rises

just for you,

bringing you light,

giving you warmth,

sharing its strength!

Ynskjer med dette alle ein

strålande, vakker og minnerik dag!

(biletet har eg lånt her)

Om ekle kryp og dårleg rosestell…

Det var så stusseleg i glaskarmane mine då vi kom heim frå ferie, at eg måtte på blomsterbutikken og kjøpe meg nokre planter og pynte opp litt.

Denne nydelege hortensiaen fann seg fort til rette på spisebordet, men då eg for nokre dagar sidan vatna den, såg eg rare ting i molda.

Ved fyrste augekast trudde eg at eg såg syner, men etter ein nærmare kik såg eg at det aula av små “tusenbein” som spratt opp og ned i jorda. Eg har aldri sett maken før!!!!

Småkrypa gjer sikkert underverk for molda og veksttilhøva for hortensiaen, men dei var ikkje velkomne på spisebordet mitt! Så no heng hortensiaen attmed inngangsdøra og ynskjer alle hjarteleg velkomen!

Eg lurer på å vere så optimistisk at eg pottar den om og set den i kjellaren for vinterlagring, i von om at den kjem att til våren! Kanskje det nokon der ute som kan gi meg råd! Går det verkeleg an, eller kan eg berre droppe tanken med ein gong??????

Drivne rosedyrkarar hadde sikkert kasta eit skrått blikk på meg om dei såg kor eg behandlar det eine rosetreet eg har…. Det står i ei altfor lita krukke, får altfor lite gjødsel, får altfor lite vatn og vert ikkje klipt slik som det sikkert skal. Ikkje veit eg kva rosa heiter heller! Eg kallar den berre fjøsrose, fordi den står i vinteropplag i fjøsen og sprett sine fyrste knoppar og blad der inne.

Om eg ikkje veit kva den heiter, så er den i alle fall ein trufast travar! Den har overlevd i den lille krukka si i mange år, i påvente  av å verte planta i ein hage. Vel, hagen let vente på seg, så fjøsrosa får nok enno ein vinter i utrivelege kår.

Får berre unnskylde til alle roseelskarar der ute….. Men er veldig glad i den altså! Og så tek eg mange bileter av rosene som kjem, og så skriv eg fint om dei på bloggen min! Det veg vel opp litt…..????

Sydlandsk jukseidyll…

Ein treng ikkje å reise lenger enn til Danmark for å oppleve ekte, sydlandsk idyll. På det fantastiske Lalandia gjekk vi inn ei svingdør og paradis openberra seg!

Vi vart ynskte velkomentil ein italiensk landsby, der den fantastiske kveldshimmelen senka skuldrane våre. Alt var sjølvsagt innandørs!

Om husobnden held ord, er eg kanskje heldig og får oppleve alt dette på ekte i Roma neste år????

Det seier seg vel sjølv at denne interiørbutikken vart besøkt opptil fleire gongar… Mange av bloggedamene eg har lært å kjenne hadde nok likt seg godt her.

Ungane fekk prøve hoppeselar, noko dei likte svært godt! Det kitla i magen då dei svevde høgt der oppe!

Johan i fritt svev!!!

Eg er sikker på eg kunne ha lurt mange om eg viste dette biletet og sa vi hadde vore i syden! Ida kosa seg med is! Biletet er teke innandørs på Lalandia.

Når ungane snakkar om ferieturen til Danmark, så er det Lalandia dei snakkar om. Legoland var sjølvsagt flott det òg, men Aquadomen i Lalandia var verkeleg den største opplevinga!

Bilete: www.lalandia.dk

På dette biletet ser du eit av bassenga inne i Aquadomen. Med jamne mellomrom kom det store bølger i dette bassenget, til små og store si glede!

Eg kjem gjerne attende til Lalandia!!!

Sukk….

Den som kunne lokka fram att litt skikkelig sommar… Med god varme, svalande bris, berrføtte born og blide vaksne…. Misforstå meg rett, for all del, eg syt ikkje!!!! Vi nyt desse rolege dagane der vi kjenner at sommar går mot haust! Det er berre detat vi ikkje har opplevd ein dag med sol frå morgon til kveld sidan 7. juli!!!!

Denne danske blomen vippa så fint i den danske vinden og heldt meg meg selskap den halve dagen det var fint nok vèr til å ligge på stranda.

Desse gode jentene kosa seg på stranda, som var vår næraste nabo.

Men i dag er dagen full av moglegheiter! Det er lettskya, fin temperatur og forhåpentleg meir blåbær som ventar på oss i skogen.

PS! I frykt for å irritere på seg halve Noreg, vert dette skrive med lita skrift…. For eg sit nemleg her med ei deilig kjensle i magen, fordi eg kjenner på kroppen at det går mot haut… Eg elskar hausten og alt den gir oss; regn, storm, grøderike åkrar, lauv som fell av trea og den friske, kjølige lufta…. Eg går ei god tid i møte!!!

Denne herlege Cassidy-perla kan du kose deg med medan du fordøyer lovprisinga mi av hausten….

Kvepsefest!

I mangel på andre sommargjestar, inviterte eg like godt kvepsane på sommarfest! Dei har plaga livet av meg i heile sommar, men så fekk eg brått ein plan….

Då eg var liten og vi vart draksa med i kaffeslabberas til all verdens gamletanter som var å oppdrive, åt vi alltid så mykje kake og drakk så mykje saft at vi vart kjempekvalme og sverga på at vi aldri ville besøke dei igjen!

Kanskje dette virka på kvepsane òg???

Eit stort glas saft vart plassert på ein strategisk plass, og det gjekk ikkje mange minutta før det krydde av kveps rundt glaset!  Så lenge saftglaset stod der, hadde dei meir enn nok med å utyrste seg på den søte drykkjen og plaga ikkje meg!

Det gjekk som eg tenkte; før kvelden var omme hadde ein heil kvepseskare drukke opp all safta (eg trudde faktisk ikkje det gjekk an!!!), og glaset var istadenfor fullt av daude kveps.

Med handa på hjartet og ti knivar i hjartet; det var ikkje meininga mi at dei skulle daude! Dei skulle berre drikke så mykje saft at dei vart kvamle, og så skulle dei sjanglande flyge seg heimatt til bòlet sitt!

Uansett; no er det færre kvepsar som kan plage meg der ute. Det vart litt for morbid å leggje ut bilete av det halvfulle glaset med daude kveps (det kan vere både sarte sjeler og kvepsevernarar som les bloggen min!).

Akkurat no silregnar det ute, og ikkje ein kveps er i sikte… Derimot er det helg, heimelaga pizza og stearinlys på bordet!Og så vert det vatn til maten, for kvepsen fekk siste saftslumpen…

Header-hjelp til Mona!!!

Mona, med bloggen “Mona`s Lykkebo”, har bedt om hjelp til å få laga seg ein ny header til bloggen sin. Her har eg laga eit forslag til deg, Mona! Utruleg enkelt, fort gjort og ikkje noko krims krams.

Mona ville bruke dette biletet ho hadde tatt av ein orkidè. Kanskje nokon der ute kan klare å hjelpe henne, litt betre enn det eg kan???

Det tek ca. to minutt…

… å lage verdens beste smoothies!

Du treng 1/2 banan, 1/2 eple, så mykje blåbær du måtte ønske (helst frosne), 5-6 isbitar, ein god dæsj blåbærsaft, eplenektar (så mykje du treng for å få ønska konsistens). Eg lagar den litt tynn dersom eg ynskjer noko leskande, og så blir han litt tjukkare om eg ynskjer noko mettande! Smak og behag!

Denne smoothies-oppskrifta snappa eg opp i Danmark, og har vorte min absolutte favoritt. Den heiter “Stay young”, og det vil vi vel???? I tillegg til å vere særdeles god, er den også ei energibombe!

Enjoy – my friends!!!

PS! Om du meiner at du sit inne med verdens beste smoothies-oppskrift, må du gjerne dele den med meg! Eg har nettopp kjøpt meg ein blender og er difor fersk i smoothiesfaget! På førehand takk!!!

Sist eg såg sola…

… i alle fall i meir enn10 samanhengande minutt, var for to veker sidan i Danmark.

På ein grytidleg morgontur skimta eg så vidt sola gjennom skydekket. Eg hadde ein nydeleg spasertur… Bølgene slo mot stranda, dei to småjentene eg hadde med meg gjekk hand i hand og kosa seg. Framleis med svevn i augene og småbustete hår.

Vel tilbake frå turen kom sjølvsagt regnet. Vi måtte småspringe dei siste meterane heim for ikkje å bli kliss våte.

Vi erfarte at Danmark kan ha like ustadigt vèr som Sunnmøre, berre at der går fortare over…

Er det nokon som har teke sola til fange, forresten???

Vi saknar den…

Nostalgi…

Mamma har leitt fram ein av dei gamle dongerikjolane mine, og til mi store glede passa den supert til minstesnuppa mi!

Problemet er berre at modellen ikkje alltid er like lett å samarbeide med…. Her var det mest spennande å slå på og av lyset, ho hadde slettes ingen planar om å vere på bilete!

Brått såg ho ei fluktrute! Mamma klarer vel ikkje å ta bilete av meg om eg kjem meg opp i senga og under dyna???

Det vart litt vanskeleg å kome seg over… Motet var større enn evnene!

Til slutt var det berre å gi seg ende over!  OK, mamma, eg skal sjå på kamera, men eg smiler IKKJE!!!

Modellen vart både letta og glad då vi tok av henne kjolen, og slengde den resolutt på fyrste og beste stol!

Veit ikkje om eg klarte å vise så mykje av kjolen i dette innlegget. Når ein jobbar med levande modellar kan ein photoshoot endre karakter og innhald undervegs! Eg er berre glad for at kjolen passa perfekt!

Den noko uklare biletkvaliteten får modellen ta skulda for… Eller æra???